Halleluja!

Nu we ruim een half jaar in Jeddah wonen, begint het leven langzamerhand gewoon te worden. We zijn niet meer verbaasd als we halverwege onze weekendboodschappen de supermarkt uitgeveegd worden - want gebedstijd.

Regen, een natuurrampje

Ping-ping! Sms’je van het schoolhoofd van Jeddah Prep. “Please collect your children as soon as possible due to bad weather.” Het weer is al dagen onrustig in Jeddah. Dat betekent stof- en zandstormen (ja, de woestijn), die het verkeer platleggen en vandaag dus ook scholen de deuren laat sluiten. Misschien gaat het wel regenen. Dan gaat écht overal de stekker uit.

Kinderpartijtje, Saudi-style

In de schooltas van J. vond ik een paar dagen geleden de uitnodiging voor het verjaarsfeestje van zijn vriendinnetje A. Op woensdagmiddag van 16.30 tot 19.00 uur in Stationary Fantasies. Ik was daar nog niet eerder geweest, maar ik had er al veel enthousiaste verhalen over gehoord. Terecht, zo bleek.

De vrouwenafdeling

Vlak na Oud en Nieuw liep ik het gebouw binnen waar de redactie van 'mijn' krant huist.
Mijn bureau voor het kantoortje van baas M. bleek ontruimd. Wat nu?

Leuk voor thuis

R. houdt van dieren. Van álle dieren, maar het liefst zou ze een hondje krijgen. Of een paard. Bij een indoor kermis in een van de malls verkoopt een man muizen, goudvissen en 'Oooh, wat lieieiefff!' knalroze, -oranje, -blauwe en -groene kuikentjes voor een habbekrats. Dat die pluizige bolletjes opgroeien tot kippen met - dat moet haast wel - een ernstige psychische tik van de molen, is voor R. natuurlijk irrelevant. 'Mag ik er eentje, mamma? Of twee, want anders is het zielig als die ene maar alleen is'.
[Insert puppy eyes here.]

Het land uit

'We hebben tóch die exit/re-entry visa gekregen,' meldde T. enthousiast op woensdagavond. Saudi-Arabië kom je niet zomaar binnen, maar ook niet zomaar úít. Nu konden we onverwachts de kerstdagen in het buitenland doorbrengen.

All I want for Christmas

Kerstmis vieren is officieel niet toegestaan in Saudi-Arabië. Het is een christelijk feest, en dus haram, verboden. De rest van de wereld ziet vreugdevol uit naar (of gespannen op tegen) de feestdagen. Hier geen groenversierde etalages. Geen winkelpersoneel dat je almaar 'fijne dagen' wenst. Geen loop van Jingle Bells op de speakers. Ook geen andere muzak trouwens, want ook muziek is haram. Lekker rustig, maar ook ongezellig.

Hoewel je dat misschien niet zou verwachten, zijn een kerstboom en toebehoren vrij eenvoudig op te sporen. Een Winkel van Sinkel vlakbij onze compound biedt bomen aan in verschillende formaten. Nepbomen, natuurlijk, dat spreekt vanzelf. Ook heeft de winkel een arsenaal aan lichtjes en glinsterende versiersels, kwaliteitsspul made in China. De verkoper informeert wel even voorzichtig hoe ik dit geheel naar huis denk te vervoeren. ‘Met een taxi,’ zeg ik. Om in dit land nou opzichtig over straat te gaan met een kerstboom onder de arm, lijkt me niet verstandig. De verkoper knikt, verpakt mijn spullen in ondoorzichtig plastic en houdt vriendelijk een taxi voor me aan.

Thuis schroef ik de boom in elkaar, J. haalt de ballen uit hun verpakking en R. zet haar lievelingsliedje op. Een klassieker van Mariah Carey, All I want for Christmas. Ze benoemt precies wat ik het meest zal missen deze Kerst: you, you and you (you know who you are)!